Dag 8 en 9, fietsdag 7 Op de fiets van Walcheren naar de Atlantische kust

Enkeltje Vlissingen - Moliets et Maâ (60 km ten noorden van Biarritz)

6 juni 2024

Tuffé – Le Lude

85 km

Vandaag hebben we het gevoel dat we aan het tweede deel van onze fietstocht beginnen, terwijl we nog niet op de helft zijn. Dat komt door de vegetatie. We zien meer varens, meer dennen en meer van die typische eiken die je veel in het zuiden tegenkomt. Het lijkt alsof we al heel zuidelijk zitten, maar we zijn de Loire nog niet overgestoken.

De afstand die we moeten afleggen is niet overdreven groot, dus rijden we een stukje om en zo pakken we de stad Le Mans mee. Nee, we gaan niet voor de 24 uursrace, we willen het oude gedeelte bewonderen.

De stad laat zich aan ons van zijn mooiste kant zien. Aangezien de inrichting van het godshuis niet laat zien wat de imposante buitenkant toont, zien we sommige bezoekers wat teleurgesteld naar buiten komen. Zelf vind ik de immense kathedraal  prachtig. De soberheid en de ingetogenheid ervan, kan ik enorm waarderen. De glas-in-lood ramen zijn weliswaar veel minder groot en stralend dan je van zo’n kerk zou verwachten en de inrichting oogt bescheiden, maar dat vind ik juist recht doen aan de functie van een kerk. Het valt ons trouwens op dat er in Le Mans nog veel vakwerkhuizen te zien zijn, terwijl dit niet meer Normandië is. 

Tussen de middag gaan we gezellig eten op een terrasje. We kiezen voor een menu met een salade en een dessert. Tot onze verrassing krijgen we er heerlijke ambachtelijke friet bij. Na het hoofdgerecht twijfelen we even of we nog een ijsje zullen nemen, omdat de tijd begint te dringen, maar de verleiding is te groot om de sorbet te laten staan. Harold drinkt daarna zelfs nog een gratis likeurtje van het huis.

Vlug stappen we vervolgens weer op de fiets en gaan als een speer weer verder. Wel nemen we nog de tijd om wat oude gebouwen van de buitenkant te bewonderen.

Ook steken we de Sarthe over die hier mega breed is vergeleken bij het kleine stroompje van de bron.

Als je een bezoek aan een grote stad plant, moet je er rekening mee houden dat je naast de pracht en praal die je tegenkomt, vaak ook nog door een minder mooi gedeelte fietst zoals het industriegebied. Om Le Mans uit te komen rijden we kilometers door zo’n grijze, grauwe omgeving.

Daarna is het voorbijglijdende landschap weer prachtig. Regelmatig worden we verrast door kleine en grote kastelen. De regio Pays de la Loire staat hierom bekend. Ook komen we langs verschillende meertjes zoals het meer bij Mansigné.

De laatste kilometers moeten we nog flink doorsjezen om voor sluitingstijd op de camping te zijn, waar we een mobilehome voor twee nachten hebben geboekt.

Als we bij ons verblijf aankomen, zien we mannelijke kledingstukken over de balustrade van de veranda hangen. Het zou toch niet zo zijn dat een campingmedewerker een foutje heeft gemaakt? De sleutel past in de deur en binnen ziet het er netjes en onberoerd uit. Waarschijnlijk heeft een kampeerder gebruik gemaakt van onze ruimte om zijn kleding te drogen. Even later komt een Fransman met een klein peutertje in een buikzak zich verontschuldigen voor het gebruik van dit alternatieve droogrek. Hij doet net alsof hij het heel vervelend vindt, maar de volgende dag zien we hem tot onze verbazing gebruik maken van de inventaris van een campingtent die leeg staat. De waterkoker doet onder andere goede diensten. We zien hem samen met zijn vrouw en kind even later heerlijk genieten van het ontbijt aan de picknicktafel die bij deze tent hoort. Hun tentje staat zo’n 50 meter verderop.

Zoals gewoonlijk doen we op onze rustdag weer een wasje. ’s Middags bezoeken we het kasteel in het plaatsje, een erg mooi historisch gebouw. In de 13e eeuw werd dit kasteel gebouwd als fort. Lodewijk XI werd eind 15e eeuw de heer van het kasteel. Zijn kamerheer liet het kasteel renoveren in de stijl van de Italiaanse renaissance.

Tijdens de Franse revolutie mocht de markiezin er blijven wonen en werd zij door de inwoners beschermd. Wel moest ze in ruil daarvoor alle meubilair uit het kasteel afstaan en de archieven van het kasteel verbranden. Het kasteel is nog steeds bewoond. Om het onderhoud te bekostigen, hebben de kasteelheer en -dame de deuren geopend voor publiek. We lopen door de verschillende vertrekken en ervaren zo het kasteelleven van eeuwen geleden.

Mooier nog dan het kasteel, is de grote kasteeltuin vol bloemen en kruidenplante en een groot grasveld. Eigenlijk is het een heel park met paden en bijpassende beelden en fonteinen waar je je zeker wel een uur in kunt vermaken. De ligging aan de rivier de Loir (niet te verwarren met de Loire) is prachtig.

Zo vliegt onze rustdag voorbij en bereiden we ons voor op vier nieuwe fietsdagen.